ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(1360 -1290 ش)، نوازنده. در تهران به دنیا آمد. بعد از گذراندن تحصیلات ابتدایى وارد هنرستان عالى موسیقى شد و در رشته‏ى ساز تخصصى فلوت و موسیقى كلاسیك دیپلم گرفت. وى ردیفهاى موسیقى ایرانى را از همسر خود، كه نوه‏ى آقا حسینقلى بود، آموخت و سپس فعالیت خود را در رشته‏ى موسیقى، از جمله تدریس و كار در اركسترهاى مختلف، شروع كرد. ظهیرالدینى مدتى تصدى مركز آموزش موسیقى را در وزارت فرهنگ و هنر به عهده داشت و مدتى هم به عنوان كارشناس موسیقى و رهبر اركستر ملى فعالیتش را در خراسان ادامه داد و موفق شد هنر اصیل موسیقى را در این استان اشاعه دهد. وى علاوه بر نوازندگى فلوت، به عنوان ساز تخصصى كلاسیك، در نواختن سازهاى ویولون و كمانچه نیز مهارت كامل داشت. سرانجام بر اثر ابتلا به سرطان، در تهران درگذشت و در امام‏زاده عبدالله شهر رى دفن شد.[1] زنده‏یاد، غلامحسین ظهیرالدینى در سال 1290 شمسى در یك خانواده متوسط در تهران به دنیا آمد. فرزندان این خانواده همگى اهل هنر، بااستعداد و صاحب نام بوده و هستند، از جمله برادر بزرگ آن مرحوم به نام محمود ظهیرالدینى علاوه بر تخصص در هنر نقاشى و تحصیل در مدرسه كمال‏المك از بنیان‏گذاران هنر نوین تئاتر در ایران و هنرمند شایسته و معروفى بوده است، و برادر كوچك وى نیز به نام محسن ظهیرالدینى علاوه بر شغل دولتى هنرپیشه مشهورى بوده است. مرحوم ظهیرالدینى بعد از گذراندن تحصیلات ابتدایى علیرغم مشكلاتى كه در راه تحصیل در رشته هنر در آن زمان خصوصا هنر موسیقى وجود داشت وارد هنرستان عالى موسیقى شد و بعد از گذراندن دوره تحصیلات متوسطه موفق شد دیپلم خود را در رشته ساز تخصصى فلوت و موسیقى كلاسیك اخذ نماید، زنده یاد ظهیرالدینى بعد از ازدواج توانست ردیف‏هاى موسیقى ایرانى را نیز از همسر خود كه نوه مرحوم آقاحسینقلى (هنرمند بزرگ و نوازنده مشهور تار) بود بیاموزد. پس از آن فعالیت خود را در رشته موسیقى از جمله تدریس و كار در اركسترهاى مختلف آن زمان شروع كرد، مدتى تصدى مركز آموزش و موسیقى را در وزارت فرهنگ و هنر آن زمان به عهده داشت و مدتى هم به‏عنوان كارشناس موسیقى و رهبر اركستر ملى فعالیتش را در استان خراسان ادامه داد و موفق شد هنر اصیل موسیقى را در این استان اشاعه دهد. مرحوم ظهیرالدینى علاوه بر نوازندگى فلوت به عنوان ساز تخصصى كلاسیك، در نواختن سازهاى ویولن و كمانچه نیز مهارت كامل داشت. از آن مرحوم، پنج فرزند ، چهار پسر و یك دختر بر جاى مانده (محمود، عباس، احمد، سیاوش، شورانگیز) كه همگى آن‏هابا هنر موسیقى آشنا و موسیقى را از پدر خود آموخته‏اند. از میان آن‏هاعباس و سیاوش تحصیل در رشته موسیقى را در هنرستان عالى موسیقى ادامه داده و فارغ‏التحصیل شده‏اند و هم‏اكنون عباس در رشته نوازندگى ویولن‏سل و سیاوش در رشته نوازندگى ویولن آلتو نوازندگان چیره‏دستى هستند و در اركستر سمفونیك تهران و اركسترهاى دیگر به فعالیت هنرى اشتغال دارند. شایسته توجه است كه دو تن از فرزندان محسن ظهیرالدینى (برادر مرحوم غلامحسین ظهیرالدینى)به‏نام خسرو و بیژن نیز از هنرستان موسیقى فارغ‏التحصیل شده‏اند كه اولى در رشته نوازندگى كلارینت و بیژن نیز در رشته نوازندگى ترومپت نوازندگان مشهورى بوده‏اند. خسرو فعالیشت را به عنوان نوازنده اركستر سنفونیك تهران آغاز نمود وبیژن نیز تحصیلات خود را در رشته موزیك ارتش ادامه داد و به‏عنوان افسر موزیك ارتش به خدمات هنرى و میهنى خود ادامه داد كه فعلا هر دو نفر ایشان دوران بازنشستگى خود را مى‏گذرانند. غلامحسین ظهیرالدینى در سال 1360 بر اثر ابتلا به سرطان پرستات جهان فانى را وداع گفت و در امام‏زاده عبداله به خاك سپرده شد، روانش شاد. نوازنده. تولد: 1290، تهران. درگذشت: 1360. غلامحسین ظهیرالدینى پس از طى تحصیلات ابتدایى وارد هنرستان عالى موسیقى شد و بعد از گذراندن دوره‏ى تحصیلات متوسطه موفق شد دیپلم خود را در رشته‏ى ساز تخصصى فلوت و موسیقى كلاسیك اخذ نماید. سپس توانست ردیف‏هاى موسیقى ایرانى را نیز از همسر خود كه نوه‏ى میرزا حسینقلى‏خان «نوازنده‏ى تار» بود بیاموزد. پس از آن فعالیت خود را در رشته‏ى موسیقى از جمله تدریس و كار در اركسترهاى مختلف آن زمان شروع كرد. مدتى تصدى مركز آموزش موسیقى را در وزارت فرهنگ و هنر به عهده داشت و مدتى هم به عنوان كارشناس موسیقى و رهبر اركستر فعالیتش را در استان خراسان ادامه داد و موفق شد هنر اصیل موسیقى را در این استان اشاعه دهد. ظهیرالدینى علاوه بر نوازندگى فلوت به عنوان ساز تخصصى كلاسیك، در نواختن سازهاى ویولن و كمانچه نیز مهارت كامل داشت. غلامحسین ظهیرالدینى در سال 1360 به سبب ابتلاء به بیمارى سلطان پروستات درگذشت و در امامزاده عبدالله به خاك سپرده شد.
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / موسيقي